επιλογές από τα Περιεχόμενα >> Fred Boissonnas - Garry Winogrand - Paul Strand - Μάνος Κωσταντίνος - Robert Frank και Κινηματογράφος - Gianni Berengo Gardin - Μισογυνισμός στη Σουρεαλιστική Φωτογραφία - Το Ζωνικό Σύστημα - Το γυμνό στη Φωτογραφία - Η Φωτογραφία ως σκηνοθετική πράξη - Βόλος, μιά Πόλη μία Ιστορία - 'Ελληνες Φωτογράφοι στα βουνά της Aλβανίας - Παπαναστασίου 'Αγγελος, ο οπερατέρ της κατοχής - Μουλάρια και Άνθρωποι στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο >>


"...το ασπρόμαυρο μου δίνει τη δυνατότητα να συγκεντρωθώ στην ένταση των προσώπων, στη συμπεριφορά τους, στο βλέμμα τους, χωρίς να με παρασύρει το χρώμα. Δεν είναι έτσι η πραγματικότητα, ωστόσο, όταν κοιτάζουμε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία εισέρχεται μέσα μας, τη χωνεύουμε και ασυνείδητα τη χρωματίζουμε. Το ασπρόμαυρο, αυτή η αφαίρεση αφομοιώνεται από τον θεατή, ο οποίος στη συνέχεια ιδιοποιείται την φωτογραφία. Τη φύση και τους ανθρώπους για να τους φωτογραφίσεις πρέπει να τους αγαπήσεις και να τους σεβαστείς.Γι αυτό χωρίς δισταγμό επιλέγω το ασπρόμαυρο. Αυτή τη δύναμη του ασπρόμαυρου τη βρίσκω εκπληκτική.Το ασπρόμαυρο είναι η προτίμησή μου, η επιλογή μου, ο εξαναγκασμός που μου δημιουργεί δυσκολίες..." 
Sebastião Salgado: "De ma terre a la Terre"


Η διαφήμιση φωτογραφικού εξοπλισμού


Μικρή ιστορική αναδρομή στις διαφημιστικές καμπάνιες  για το χώρο της  Φωτογραφίας μέσα από Ελληνικά περιοδικά του χώρου στις δεκαετίες  '70 και  '80 . Βλέπουμε μέσα από αυτές τις καταχωρίσεις τις εξελίξεις στην επιστήμη της Φωτογραφίας,  την έλευση νέων μοντέλων μηχανών, φίλμ και εξαρτημάτων στην ελληνική αγορά. 'Ολα είναι παρόντα, ο ανταγωνισμός των καταστημάτων και οι προσφορές στους πελάτες, οι  Σχολές Φωτογραφίας και το καλεσμά τους για σπουδαστές στον καινούργιο κόσμο που ανοίγεται.  Η μετάβαση από το ασπρόμαυρο στο έγχρωμο φίλμ, τα ιστορικά μαγαζιά πώλησης και οι πρώτες  αντιπροσωπίες.

Πόσα εξαρτήματα, πόσες συσκευές που είναι σχεδόν άγνωστα ότι υπήρξαν για τους φίλους της Ψηφιακής Φωτογραφίας και των κομπιούτερ.
Πόσο εύκολα έχουν γίνει σήμερα τα πράγματα με την ψηφιακή τεχνολογία, από την λήψη έως την επεξεργασία της φωτογραφίας. Πόση γνώση, εμπειρία, κόπο, χρόνο και χρήμα ήθελε ο φωτογράφος της παλιάς εποχής για να δημιουργήσει κάτι που σήμερα είναι  σχεδόν αυτονόητο με την χρήση των προγραμμάτων επεξεργασίας.

Μερικά από τα ερωτήματα που βασανίζουν  την σύγχρονη Ψηφιακή Φωτογραφία

- Το εικαστικό αποτέλεσμα της ψηφιακής  επεξεργασίας δικαιώνει το Φωτογράφο;
- Πόση "ποσότητα"  επεξεργασίας (εάν μπορούμε να το μετρήσουμε) "χωράει" σε  μία φωτογραφία;
- Το καλλιτεχνικό αισθητήριο του κάθε φωτογράφου προσθέτει ή αφαιρεί  στην κατοπινή επεξεργασία της φωτογραφίας;
- Να είμαστε φειδωλοί ή γενναιόδωροι στην ποσότητα των ψηφιακών φωτογραφιών ;
- Οι ευκολίες του ψηφιακού κόσμου, μας κάνουν καλύτερους φωτογράφους;

κείμενο-επιμέλεια: J. Eco



Δεκαετία  '70




Kiyoshi Suzuki, 1943-2000


'Aρχισε να φωτογραφίζει στα τέλη της δεκαετίας του 1960 στο Iwaki της Ιαπωνίας όπου και  γεννήθηκε το 1943. Εργάστηκε για τριάντα χρόνια πάνω στην φωτογραφία.
Σχεδίασε  το δικό του μονοπάτι και ακολούθησε πάντα τη διαίσθησή του. Απομονωμένος, χωρίς επιρροές από τον έξω κόσμο, συνδύασε τη λογοτεχνία, τη μουσική, το θέατρο, τη θρησκεία, την οικογένεια, σε ένα στοχαστικό και αντισυμβατικό έργο, βγαλμένο από την ψυχή του.
Γοητεύτηκε από την ευθραυστότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και την ακεραιότητα του μικρού. Εξέφρασε  το απροσδόκητο, που είναι τόσο χαρακτηριστικό στις φωτογραφίες του.

Μέσα από την φαινομενικά απλή φωτογραφία που κάνει , το έργο του είναι βαθειά ποιητικό, ευαίσθητο και ανθρώπινο, αγγίζοντας με τον δικό του μοναδικό τρόπο τις παρυφές του σουρεαλισμού...
Το έργο του ήταν έκπληξη γιά τον δυτικό κόσμο όταν  ανακαλύφθηκε  από τον Machiel Botman, φωτογράφο και επιμελητή εκδόσεων, με τη βοήθεια του εκδότη Kazuhiko Motomura.


αυτοπορτραίτο του Suzuki, (το μοναδικό), ο Kiyoshi με τις δίδυμες κόρες του Yu και Hikari  

Ο Kiyoshi Suzuki στη διάρκεια της ζωής του εξέδοσε οκτώ βιβλία, τα πιό γνωστά από αυτά είναι, "Soul and Soul" 1972 πρώτη εκτύπωση και 2008, 2009 επανέκδοση από τον Machiel Botman,  "Mind Games" 1982, "Street Shuffle" 1988,  και το  "Durasia" 1998. 'Αφησε πίσω του πολλά σχέδια και ομοιώματα βιβλίων, πολλά κολάζ και χειρόγραφα.

John Szarkowski



Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ο John Szarkowski έχει επηρεάσει βαθύτερα από οποιονδήποτε άλλον την διαμόρφωση της σύγχρονης φωτογραφικής κουλτούρας.
Στις τρεις δεκαετίες που διετέλεσε επιμελητής του φωτογραφικού τμήματος του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης της Ν.Υ. (MoMA), προώθησε μια πολύ συγκεκριμένη αντίληψη φωτογραφικού μοντερνισμού, μέσω πολυάριθμων εκθέσεων και εκδόσεων.
Τα γραπτά του, εύγλωττα και φλογερά, το αντίθετο του στεγνού ακαδημαϊσμού, είναι ότι καλύτερο έχει γραφτεί πάνω στην φωτογραφία, και παρόλο που κάποιοι μπορεί να διαφωνούν με τις απόψεις του, λίγοι μπορούν να τις αγνοούν.


John Szarkowski 

Η θέση του Szarkowski ήταν στην βάση της φορμαλιστική, στηριζόμενη στην ιδέα ότι μια καλή φωτογραφία, κάποια που περιέχει την αρετή που συχνά αποκαλούσε ‘χάρη’, διαθέτει μια ορθότητα που απορρέει από μια εύστοχη και ευτυχή διάταξη των μορφών μέσα στο κάδρο.
Ότι αυτές οι μορφές προέρχονται από τον κόσμο και συνδυάζονται έτσι προκειμένου να σχηματίσουν μια διαφορετική αντίληψη του κόσμου, είναι αυτό που δίνει στην φωτογραφία τις μοναδικές ιδιότητες που έχει σαν οπτικό μέσο.
Επιπλέον ο Szarkowski πίστευε ότι στην παράδοση της φωτογραφίας και στην καλλιτεχνική της κληρονομιά, έχουν συμβάλει όλοι οι φωτογράφοι που μπόρεσαν έστω και για μια φορά να κάνουν μια φωτογραφία που διέθετε την ‘χάρη’, είτε επρόκειτο για ασήμαντους φωτορεπόρτερ ή για άγνωστους ερασιτέχνες.

Είχε μια άποψη για την φωτογραφία που μπορεί να ήταν ελιτίστικη στον φορμαλισμό της αλλά εντελώς δημοκρατική στην εφαρμογή της.
Για τον Szarkowski η φωτογραφία είχα να κάνει κυρίως με την διαδικασία του βλέμματος - “αυτόν τον ολοκληρωτισμό της ματιάς όταν τον αισθάνεσαι με όλο σου το είναι” όπως το έθεσε ο φίλος του Walker Evans.
Στην αιχμή της – στο πάτημα του κλείστρου – αποτελεί μια ενορατική και ενστικτώδη πράξη
κάθε άλλο παρά διανοητική. Αποδεχόταν όμως και μάλιστα προέτρεπε τους φωτογράφους, να χρησιμοποιούν τη νοημοσύνη τους όταν επρόκειτο να επιλέξουν και να επεξεργαστούν την δουλειά τους αλλά και το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα την ενέθεταν και θα την παρουσίαζαν.
Με τέτοιες απόψεις, δεν μας προξενεί κατάπληξη που ο Szarkowski έδειχνε προτίμηση σε ένα είδος που πλησίαζε την φωτογραφία ντοκουμέντο.
Ευνοούσε μια ανόθευτη και για κάποιους ίσως και αναχρονιστική προσέγγιση του μέσου.
Η υβριδική και η ‘σύνθετη’ φωτογραφία δεν είχαν μεγάλη τύχη κατά την θητεία του στο MoMA.
Η φωτογραφία που προσπαθούσε να μιμηθεί την ζωγραφική τον άφηνε αδιάφορο.

Polaroid SX-70


"Μιά ματιά αδιάκριτη στην Polaroid sx-70"
αναδημοσίευση, απόσπασμα, από το περιοδικό "Εφ", 1975

'Eτος κατασκευής στις ΗΠΑ 1972
Πρώτη εμφάνιση  στην Ελλάδα 1975

Θα ανακεφαλαιώσουμε συγχρόνως τήν σειρά των νέων έπιστημονικών και τεχνολογικών καινοτομιών, πού επιτρέπουν νά εχετε μία έγχρωμη φωτογραφία έτοιμη μέσα σέ δύο λεπτά άπό τήν στιγμή που κρατήσατε τήν μηχανή στο χέρι σας.
Καινοτομίες εις τον τομέα της χημείας, μηχανικής, οπτικής και ηλεκτρονικής.
Τό αποτέλεσμα είναι ενα νέο καταπληκτικό σύστημα μηχανής, και φίλμ, τό οποίο εμφανίζει μία έγχρωμη φωτογραφία εις τό φως της ήμέρας, κάτω άπό τά μάτια σας.

Ή POLAROID SX-70 είναι διπλούμενη μονο οπτική ρεφλέξ. Δίδει τήν φωτογραφία σκληρή και στεγνή μέσα σέ 1,5 μόλις δευτ. άπό τήν στιγμή πού εχετε πιέσει τό κόκκινο ηλεκτρικό πλήκτρο του κλείστρου.
Ή φωτογραφία συνεχίζει νά αυτοεμφανίζεται έκτος τής μηχανής, χωρίς νά τήν ένοχλή τό φως του ήλίου (μάλλον θά λέγαμε οτι τό χρειάζεται). Δεν χρειάζεται νά γίνη ρύθμισις του χρόνου τής εμφανίσεως, δεν υπάρχει αρνητικό νά ξεφλουδίσετε και δεν υπάρχει τίποτε νά πετάξετε.
'Εκείνο πού παρουσιάζει όμως έξαιρετικό ενδιαφέρον είναι τό φίλμ τό οποίον χρησιμοποιεί νέα γαλακτώματα και νέα τεχνολογία έπιστρώσεως. Είναι ένας συνδυασμός άπό πολλά στρώματα θετικών γαλακτωμάτων και καταλήγει νά δημιουργήση ενα ενιαίο κατασκεύασμα άπό 17 μικροσκοπικά στρώματα. Αυτό τό σύμπλεγμα παραμένει ενωμένο άπό τήν στιγμή τής κατασκευής του, και ώς έκ τούτου μπορεί νά μαντεύση κανείς τι προσπάθειες και τι τεχνικές τελειοποιήσεις χρειάσθηκαν γιά τήν χημική του σταθερότητα πρό και μετά τήν έμφάνισιν.

White Studio, Broadway 1905


Για είκοσι χρόνια από το 1905 έως το 1925 το White Studio στο Broadway υπήρξε ένα από τα πιο παραγωγικά φωτογραφικά ατελιέ. Ιδρύθηκε από τον Luther S. White (1857-1936) και από κεί πέρασαν διάσημοι ταλαντούχοι φωτογράφοι της εποχής, που κατέγραψαν μουσικούς και ηθοποιούς της Αμερικανικής σκηνής του  Broadway.
Στο White Studio υπήρχαν δύο τμήματα, ένα για φωτογραφία πορτραίτου στο στούντιο  και μία κινητή φωτογραφική μονάδα για  παραγωγές του Broadway. Φωτογράφιζαν  τις τελικές πρόβες και τις παραστάσεις των θεάτρων με μηχανές Agfa και Kodak.  Δύο σπουδαίοι καλλιτέχνες φωτογράφοι εργάστηκαν τότε στο στούντιο, ο Edward Thayer Monroe κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1910 και ο  Ralph Shaklee στη δεκαετία του 1930.
Επικεφαλής φωτογράφος του στούντιο υπήρξε ο ελληνικής καταγωγής George Lucas ο οποίος εφύβρε και εφάρμοσε την τεχνική flash-pan, μία μέθοδο ασφαλέστερη από την flash-light που ήταν με σκόνη μαγνησίου.
Τον Mάιο του 1939 το White Studios κλείνει με τον θάνατο του Dexter White  απoγόνου  του Luther Withe.  Το αρχείο του  βρίσκει καταφύγιο στην Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης. Ωστόσο πολλές γυάλινες πλάκες καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου όταν δόθηκαν από το μουσείο για ανακύκλωση.




Dolores Costello


Στέφανος Φιωτάκης,  από τη Θέρισο  της Κρήτης  στο White Studio στη Νέα Υόρκη

Το 1916 φτάνει στην Αμερική ως οικονομικός μετανάστης, από τα Χανιά της Κρήτης, μαζί με την γυναίκα του ο Στέφανος Φιωτάκης. Είχε πρωτοστατίσει  στη φωτογράφιση  της εξέγερσης  του Θερίσου το 1905. Οι φωτογραφίες του με τους επαστάτες, κυκλοφόρισαν τότε με την μορφή επιστολικών δελταρίων από τους εκδοτικούς οίκους του Νικόλαου Αλικιώτη και Γ. Ν.Ζουρίδη με έδρα το Ηράκλειο Κρήτης, καθώς και των Ρerakis, Fortzakis & Co. με έδρα τα Χανιά.

Σύνθεση και καδράρισμα


Του Δημήτρη Τσουρτσούλα Διπλ. Germain School of Photography of New York, περιοδικό "Εφ", 1991, (αναδημοσίευση)


Άσχετα με το πόσο μεγάλη φωτογένεια έχει, ένα αντικείμενο δεν θα μας δώσει καλή φωτογραφία εάν δεν είναι κατάλληλα καδραρισμένο. Πολλές φωτογραφίσεις που κατά τα άλλα είναι υπέροχες χάνουν την εντύπωση που θα έδιναν, επειδή το αντικείμενο καταλαμβάνει πολύ μικρή επιφάνεια του κάδρου ή υπερκαλύπτεται από ενοχλητικές λεπτομέρειες. Έξυπνο καδράρισμα, είτε με την μηχανή, είτε πάνω στην τελική φωτογραφία, μπορεί συχνά να βελτιώσει μια φωτογραφία αρκετά και μερικές φορές να την μεταμορφώσει τελείως.


 Roy de Carava

Υπάρχουν δύο διαφορετικοί τρόποι καδραρίσματος. Ο πρώτος χρησιμοποιείται για να αφαιρέσει τις μη απαραίτητες ή τις ενοχλητικές λεπτομέρειες, ώστε να βελτιωθεί η σύνθεση. Ο δεύτερος, που είναι πιο δραστικός, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσει μια εξ' ολοκλήρου διαφορετική φωτογραφία ή να διαμορφώσει το ίδιο το αντικείμενο φωτογράφισης.
Μερικοί σπουδαίοι φωτογράφοι δεν επιτρέπουν οι φωτογραφίες τους να κοπούν καθόλου. Γι' αυτό φροντίζουν να καδράρουν το αντικείμενο «σφικτά», κόβοντας όλες τις ενοχλητικές λεπτομέρειες, και βάζουν το κέντρο του ενδιαφέροντος εκεί που θέλουν ακριβώς κατά την λήψη.












2009 © aspromavro.net | Athens Hellas by J.Eco
Το aspromavro.net είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και όλα τα δικαιώματα ανήκουν στις πηγές που αναφέρονται.
aspromavro.net is a non-profit website and all rights belong to the sources that are referred.
contact us: mavro.aspro.faos@gmail.com
J.Economou